(laatst bijgewerkt op 8 februari 2026)
Wedstrijdverslagen van de MIDI-teams in de NPC
Tiende competitieronde: zaterdag 7 februari
L’Esprit 1 – MIDI 1 (5-3)
Van uw verslaggever.
Bij de kleine maar hechte vereniging L’Esprit aan de Stadhouderslaan in Schiedam vindt de 2e ontmoeting in de NPC 2e divisie 2001 tussen MIDI-1 en L’Esprit-1. De 1e ontmoeting was een thuiswedstrijd voor MIDI en resulteerde in een thuisoverwinning. Zou dat vandaag het geval zijn voor L’Esprit? Kleine hal, kleine kantine, klein buiten speelveld. In de hal is het warm genoeg en er is volop plek om volgens de regels vd NPC te spelen. Er is zelfs een soort van tribune met zandkleurige stoelen met zowaar hier en daar publiek.
Tijdens de 1e ronde miste het publiek bij in ieder geval MIDI de lach op het gezicht. ‘Strakke bekkies’. Zo ook bij L’Esprit. Valt er nog wat te lachen? Nee, niet veel, in ieder geval bij MIDI niet want na ronde 1 staan ze achter. De Temperatuur is redelijk, maar bij MIDI ver van het kookpunt af. Sterker nog, het is ijskoud. De spirit zit er niet echt in. Er wordt bij tijd en wijle goed gespeeld. Maar over deze laatste zin twijfelde uw verslaggever. Er wordt bij tijd en wijle slecht gespeeld. Ja, wat is het nou?
Nou ja, na de korte pauze tijd voor de 2e ronde. Over de app vraagt het zgn. ‘thuisfront’ wat er aan de hand is. Het regent (volgens iemand), zonnestralen (volgens een ander) en ‘Herman zit in de zon op een terras’. Nou, bijna goed. Dan maar weer boulen. In de triplettenronde wordt de buit verdeeld. Het goede- en mindere goede spel wisselt zich af. Het lijkt een ‘dubbeltje op z’n kant’. Alleen het dubbeltje valt in de richting van L’Esprit. L’Esprit komt uit het Frans (die ook meedeed overigens) en betekent ‘de geest, het verstand, of de ziel’. Met ondertussen verstand van zaken (en ook van boulen) durft uw verslaggever met de hand op z’n hart te beweren dat er aan beide kanten niet zielloos gespeeld werd.
Bij MIDI zou het in de 1e ronde wel iets meer kunnen maar een kniesoor die daar op let. Ook werd er met verstand gespeeld. Achteraf is het makkelijk praten natuurlijk maar er is wel weer geleerd van de partijen die er gespeeld zijn vanmiddag. Geen makkelijk te lezen veld daar aan de Stadhouderskade overigens.
Dan de geest. Die kwam bijna uit de fles. De laatste twee partijen werden toch nog uit het vuur gesleept. Letterlijk uit het vuur, over de streep getrokken, in de wacht, het vuur uit de sloffen, de handen vol, het zweet in de bilnaad, klotsende oksels, wallen onder de ogen, laatste oortje, vierkant achter, en voor ‘de eer’. Monique en Sander net op tijd met een 13-12. En zo ook Cees en Herman. Die was iets anders, niet net op tijd maar ruim te laat en een bizarre, niet van te voren te voorspellen, onverwachte (behalve bij die twee) ook 13-12. Maar dan een hele speciale. Een zgn. ‘Omgekeerde Fanny’. ‘Hoe dan? Nou ‘gewoon’ met 12-0 achter staan en dan zelf met 13-12 winnen. 13 punten op rij. Eentje om in te lijsten.
Om zo’n dag op zo’n manier af te sluiten geeft weer hoop voor de volgende ontmoeting. ‘Door blijven gaan’ tot de laatste bal gegooid is.
It ain’t over till the fat lady sings! See you next time!
(© Steef Kraan)
De Vaste Voet 1 – MIDI 2 (2-6)
De Neveltocht van MIDI 2
Vroege ochtend en sprookjesachtige rit
Op zaterdag 7 februari vertrok MIDI 2 in alle vroegte richting de Bollenstreek. Dichte mistflarden lagen als een deken over het landschap en gaven de rit een bijna onwerkelijke sfeer. Velden verdwenen in het grijs en de horizon leek verder weg dan normaal. Alles voelde stil, alsof de wereld even op pauze stond. Het was een rit die bijna sprookjesachtig aanvoelde, maar het doel was allesbehalve fantasie: de belangrijke wedstrijd tegen Les Pieds Tanqués — oftewel De Vaste Voet.
Zon breekt door, tent warmt op
Bij aankomst in Sassenheim trok de mist snel op en brak de zon stralend door. De tent waarin gespeeld zou worden, verwarmde langzaam, terwijl de thuisploeg MIDI 2 hartelijk ontving. Dampende koffie, vers gebak en een feestelijk moment voor een jarige tegenstander zorgden voor een ontspannen start van de dag. Na deze culinaire warming-up kwamen de boules tevoorschijn. Achter de gemoedelijke sfeer schuilde echter sportieve spanning. MIDI 2 stond derde in het klassement, op korte afstand van zowel de koploper als de tegenstander. Zij voelden onze adem in de nek, wij die van hen. Dit was geen gewone speeldag; dit was een kruispunt in het seizoen. Eén ding was duidelijk: vandaag telde alleen winst.
Doubletten: start in chaos
Klokslag 10.30 uur begonnen de doubletten. Wat tijdens het inspelen soepel leek te gaan, veranderde plots in een zoektocht naar de but: boules schoten te ver door of bleven juist te kort liggen. Even leek niemand precies te weten waar het strijdtoneel lag. Verwarring heerste: was het ochtendstijfheid, slaperigheid, of een subtiele tactiek om de tegenstander te ontregelen? Na een korte aanloopperiode viel alles echter op zijn plek. De motor sloeg aan, de focus keerde terug, en met solide spel werd een 2–1 voorsprong richting de pauze veiliggesteld.
Pauze met erwtensoep en tactiek
In de pauze werd erwtensoep geserveerd: dik, stevig en precies wat nodig was: brandstof voor lichaam én geest. Met gevulde magen volgde het tactisch overleg, want de tripletten stonden op het programma, traditioneel het lastigste onderdeel. Tijd voor een experiment met andere teamsamenstellingen, een verrassing die perfect uitpakte. Op het veld werd geconcentreerd en overtuigend gespeeld: nauwkeurige plaatsballen, doelgerichte schoten en uitstekend samenspel. Ook langs de zijlijn was de betrokkenheid groot en op cruciale momenten kwamen precies de juiste aanwijzingen. De druk op de tegenstander werd opgevoerd en beide tripletten werden overtuigend gewonnen. Stand: 4–1.
Laatste ronde: spanning tot het einde
De sfeer was uitstekend, het onderling vertrouwen groot en de rekensom eenvoudig: nog één winstpartij en de dag was beslist. De tegenstander dacht daar anders over en begon de derde ronde alsof er Olympische ringen op het spel stonden. Even kraakte het, de spanning steeg en het evenwicht leek te wankelen. Maar MIDI 2 schakelde een tandje bij, hervond de focus en trok opnieuw het initiatief naar zich toe. Met twee gewonnen partijen werd de eindstand bepaald op een overtuigende 6–2.
Conclusie: veerkracht, focus en teamwork
Toen de boules tot stilstand kwamen en de mist definitief was opgetrokken, bleef één conclusie overeind: MIDI 2 had niet alleen gewonnen, maar ook als team overtuigend gepresteerd. Veerkracht, focus en samenwerking waren de sleutel tot succes.
Vooruitblik klassement
Met deze overwinning stijgt MIDI 2 waarschijnlijk naar de tweede plaats in het klassement. Als dit speelniveau wordt vastgehouden, doet de rest van de tegenstanders er verstandig aan om kompas en mistlamp paraat te houden.
(Jacqueline Quicken)
Folâtre 3 – MIDI 3 (2-6)
Zaterdag 7 februari 2026 speelde ons team NPC3 tegen Folâtre 3 en we begonnen met een vliegende start.
Henk en Ria gingen super snel en wonnen met 13-4, gevolgd door Dick en Leo die wonnen met 13-3. Fred en Peter die kwamen behoorlijk op achterstand maar wonnen toch de partij met 13-11.
De triplettenpartijen pakte iets anders uit na 1,5 uur in een koude wind te hebben gezeten was mijn conditie niet ‘top off the bill’. Nel, Fred en ik verloren de partij met 13-5.
Gelukkig wonnen Henk, Ria en Peter de triplet wel met 13-7.
Zodat we na de 2e ronde met 4-1 voor stonden.
De volgende doublettenronde sloten we af met 2 overwinningen 13-0 en 13-6.
Helaas werd de 3e partij verloren met 13-3.
Al met al, ondanks de geleden kou een geslaagde middag (6-2 overwinning) voor MIDI 3
(José Fros)
(MIDI 4 was vrij)
Elfde competitieronde: zaterdag 21 februari
Alle MIDI-teams spelen (weer) uit, de voorlaatste uitwedstrijd:
PV Gouda 1 – MIDI 1
Folâtre 2 – MIDI 2
JBC Nieuwerkerk 3 – MIDI 3
CJB Middelburg 3 – MIDI 4
Voor de verslagen van eerdere wedstrijden van dit seizoen klik hier.
Voor de verslagen van vorig seizoen klik hier.